Þórdís og Dúddi - Sólarmegin í lífinu

Datt í húsmóðurgírinn í morgun því nú ver, það er svo leiðinlegt. Er búinn að baka brauð fyrir mig með engum sykri er í bindindi, sko sykur bindindi. Svo er ég búinn að baka tvo marengsbotna sem eiga að vera eftirréttir í næsta partý, sem verður Paellupartý og flott kaka í eftirrétt sem Helga skreytir en ég baka, góð samvinna, svo verður vinkona Helgu, spænsk, sem ætlar að elda og kenna okkur að búa til ekta paellu. Gaman að gera eitthvað svona úti núna þegar sólin og hitinn eru mætt á svæðið.
Annars hefur þetta tímabil núna í marsmánuði einnkennst af veislum og matarboðum allskonar. Fyrir hálfum mánuði vorum við boðin til Hörpu og Vishnu í afmælisveislu sem Harpa hélt mánuði eftir afmælið sitt, þar vorum við í hópi íslendinga og enskumælandi fólks, þannig að fjölbreytnin í tungumálunum hjá okkur í þessum veislum er talsverð og við æfumst bæði í ensku og spænsku. Við fengum voða góðan mat hjá Hörpu blöndu af inverskum, íslenskum,  enskum og spænskum hún er svo mikill kokkur og eldar góðan mat, réttirnir voru svo margir að þið fáið bara mynd af þeim. Við sváfum hjá þeim í fyrsta skipti og var gaman að sofa lengst út í sveit, meiri en okkar. Þau eru með sítrónuakur alveg við húsið hjá sér, og þar eru sko góðar sítrónur. Takk kærlega fyrir okkur Harpa og Vishnu.
Svo var síðasta helgi alveg pökkuð af veislum, föstudaginn fórum við snemma að heiman fórum í mini golf en unnum nú ekkert.
Um kvöldið var okkur svo boðið í mat til Guðrúnar og Kára og þar var voða flottur matur á borðum eins og í öllum þessum boðum.
Æðislegt sjávarréttasalat og kjúklingaréttur svakalega gott, takk fyrir okkur Guðrún og Kári.
Laugardagur fór í markaðsferð og Dúddi að laga bíl. Seinnipartinn var svo farið til Bertu Svenna, Auðuns, Möggu og Ingþórs í gamla húsið eins og við köllum það, En það er húsið sem þau keyptu fyrir um 20 árum síðan og er alveg yndislegt hús, þar höfum við Dúddi gist áður með Helgu og Lilla. Þarna var búið að bjóða okkur í mat og gistingu. Við fengu Mohíto í fordrykk blandaðan af Bertu alveg svaka góður, svo fengum við Kanínupottrétt alveg svakalega góðan og svona öðruvísi en maður hefur smakkað áður það var notað mikið hvítvín. Og á eftir var full skál af nýjum jarðarberjum sem eru núna út um allt og ódýr.
Takk kærlega fyrir okkur Berta og co.
Þið sjáið að það þýðir ekkert að vera eitthvað að reyna að vera stilltur og fara í bindindi, það gerir  maður þegar við komum heim þá er allt svo dýrt að maður tímir engu, segi svona.
Nei lífið er ljúft hérna hjá okkur þegar sólin skín og hitinn kominn í 24 stig um hádegi. Dúddi úti að laga blómabeðið og ég að baka. Það er ansi tómlegt hérna við hliðina á okkur, en það kemur alltaf ein dóttir á hverjum degi til Fermíns og eldar og þrífur fyrir hann. Við reynum líka að vera duglega að tala við hann og nú er það svo slæmt að frystirnn er fullur af ætiþirslum og baunum, ég fæ orðið tíu Ætiþirsla á dag. Ætla að geyma fyrir Helgu þegar hún kemur.
Það gengur vel hjá mér í skólanum og hef ég bara lært heilmikið, bara töluð spænska í tímanum en stundum er gripið í ensku þegar englendingarnir skilja ekki en hún svissar aldrei í Íslensku. Hún segist nú ætla að læra hana seinna. Ég þurfti fyrir síðasta tíma að skrifa smá um Ísafjörð, Mi ciudad es pequéna y bonita, þetta var ein setning sem ég sagði.
Svo gerði ég fína tortillu núna fyrir okkur í hádegismat, steikti lauk, hvítlauk og ætiþirsla og skellti svo eggjum með  og borðað með brauði svaka gott. Maður ætti kannki að fara að skipta yfir í eldhúsblogg og segja hvað ég er að elda.
Nú er búið að setja hér á sumartíma svo við erum tveim tímum á undan ykkur á Íslandi, skil ekki hvað alltaf er verið að flækjast svona með tímann, en að sumi leyti gott nú er bjart svo lengi á kvöldin.
Eigið ljúfa og góða daga.

Langar að skrifa nokkur fátækleg orð um góða konu sem ég þekkti nú lítið en var nágranni okkar í 4 ár, hefði alveg viljað kynnast henni meira en málaörugleikar hömluðu því.
Klukkan átta í morgun vorum við vakinn með banki á dyrnar og sagt að Carmen væri dáinn. Aftur var bankað kl. níu og sagt að jarðarförin væri kl. hálf fimm í dag.
Okkar yndislega nágrannakona, hún veiktist af krabbameini í lungum sl. sumar og var slæm þegar við komum hingað út, en hresstist svo um jólin en í janúar fékk hún slæma flesnu og eftir það í mjaðmirnar svo hún gat ekki gengið og þurfti mikla umhyggju sem hún fékk af dætrum sínum sem eru þrjár, þær voru hér allan sólahringinn.
Ég man að fyrsta veturinn okkar hér var hún alltaf að þrífa, hún skúraði út úr dyrum á hverjum degi, byrjaði snemma morguns og söng við sína vinnu fallega sálma sem ég þekkti ekki. Þegar búið var að þrífa þá var byrjað að elda og hér ilmaði alltaf af góðum mat milli eitt og tvö á daginn og svo var borðað. Seinnipartinn notaði hún svo til að hvíla sig og fara í göngutúra með frænkum og vinkonum sínum hérna í götunni. Carmen og Fermín eiga 5 barnabörn sem voru hér næstum uppá hvern dag og var hún viljug að vera með þau hér úti, fara labbitúr með þau og alveg örugglega hafa þau fengið eitthvað gott í goggin hjá ömmu. Það má segja að Carmen og Fermín hafi tekið okkur í fóstur síðan við komum hingað, færandi okkur grænmeti og annað, sem ég hef nú reyndar oft sagt frá hér á þessari síðu.
Jarðarförin var sem sagt líka í dag og fórum við Dúddi þangað að sjálfsögðu, vissum nú reyndar lítið hvernig á að haga sér en þetta gekk samt allt vel hjá okkur. Athöfnin byrjaði á að kistan stóð fyrir utan kirkjudyrnar og presturinn blessaði hana. Síðan var kistan borin inn og sett við altarið eins og venja er. Fermín og dæturnar gengu fyrst inn. Krikjan var þéttsetinn og við stóðum allan tímann  ásamt fleirum. Fyrir utan þá sem voru úti, en þar voru margir. Þessi athöfn var falleg og allt allt öðruvísi en maður á að venjast. Presturinn talaði um Carmen, einn sálmur sunginn, gengið til altaris en öðruvísi en hjá okkur. Svo var farið út og við rekin inní bíl,(ekki samt okkar því hann var heima), til að fara í kirkjugarðinn. Þar var ótrúlegt að sjá. Við vorum með svo góðri konu að hún setti okkur fremst og þegar kistan var opnuð til að gá hvort væri verið að jarða rétta manneskju, náði ég aðeins að blessa hana, en það var gler yfir kistunni. Þarna lá hún falleg og friðsöm á leið til Guðs. Lokið var síðan sett á aftur. Kistan svo sett inn í skáp og múrað fyrir. Guð blessi Carmen og hennar fjölskyldu og styrki þau í sinni sorg.

Eigið góða daga.

Það er nú ekki hægt að segja að það sé einhver lognmolla hérna hjá okkur núna. Veturinn var nú ósköp rólegur og góður en nú rekur hver veislan aðra. Á laugardag fórum við til San Pedro del pinatar á árshátið Íslendinga hérna. Þetta er alltaf haldið á sama stað og þar fáum við gistinu á sama hótelinu og veislan er haldin, gott hótel og góður morgunmatur.
Þetta var ansi fjörug og skemmtileg hátíð eins og alltaf. Það er nú komin sú hefð á okkur ásamt vinum að við mætum strax eftir hádegi komum okkur fyrir í herberginu og svo er farið út að ganga og skoða bæinn og borða saman tabas um miðjan daginn. Nú var farið í nýja átt og fundum við miðbæinn og skoðuðum hann aðeins, þetta er voða skemmtilegur bær sem gaman væri að skoða betur. Við fundum fínan bar þar sem við keyptum okkur fjóra tabasrétti, alla góða og ég var nú svo góð við Gumma að ég baðaði hann uppúr rauðvíni, hellti heilu rauðvínsglasi yfir hann, nýju buxurnar og skyrtuna. Sem betur fer kom þjónninn óðar með voða gott sprey og spreyjaði yfir buxurnar og allt fór úr þeim en skytan er eitthvað erfiðari.
Svo af því ég hellti niður úr glasinu þá var komið með nýja flösku á borðið og hún var auðvitað drukkin líka en hana þurftum við ekki að borga. En kvöldið var mjög skemmtilegt með góðum vinum og fórum við þaðan á sunnudagsmorgun til að mæta í næsta partý.
Já á sunnudaginn var okkur boðið í afmælisveislu hjá frænku okkar Helgu henni Jakobínu Davíðsdóttir, sem er við nám í Madrid nú eftir áramót. Hún var að erindast hérna og bað um að fá að halda afmælið heima hjá Helgu og Gumma og fékk hún auðvitað góðfúslegt leyfi til þess. Þetta var sko ekkert slor sem boðið var uppá þarna hjá henni. Allur matur keyptur í fínum búðum í Madrid ferskur og fínn, en af því mér finnst svo gaman að tala um mat þá fáið þið matseðilinn ef ég man hann allan, þetta var allt á spænska vísu. Ég og Carmen vinkona Jakobínu bjuggum til kartöflueggjaköku svo nú kann ég það. Skinka, ostur, olífur, fyllt brauð sem heitir eitthvað p með túnfisk og ýmsu grænmeti þetta voru forréttir svo kom kræklingur og litla skelin sem var hituð með hvítlauk og olíu alveg himnesk. Svo eftir þetta og góðan tíma komu grillaðir réttir, paprika, sepia, sem er mjög lík smokkfiski, heldur minni og með þykkari kápu, síðan svínakjöt, sem er eins og bacon en bara ekki reykt, bara sett salt á þetta allt. Svo voru tvennskonar pylsur eða blóðpylsa með hrísgrjónum og svo þessi chorzo sem er mjög algeng hér þetta var svo borðað með brauði og tómatsalati. Engir diskar bara gafflar og sérvéttur og svo setja spánverjar þetta inní brauðið. Það var ýmist staðið eða setið við að borða. Og ekkert uppvask á fullt af diskum bara puttamatur alveg æðislegt. Takk fyri Jakobína þetta var frábært boð. Þarna í þessu boði voru 4 spánverjar og hitt íslendingar stundum vissi maður ekki hvar maður átti að vera því svo kom enskan inní líka og ég varð bara rugluð á þessu en reyndi við spænskuna á meðan við Carmen vorum að elda og lærði ég heilmikið af henni bæði um mat og spænsku.
Þið sjáið að þetta var mikil helgi í mat og drykk og svo þurfti ég að mæta í nýja spænskutímann á mánudaginn kl hálf tólf það var varla runnið af manni, en það gekk nú allt vel, svo var ég líka í tíma í dag, bara gaman, ég er nú svolítið montin af mér að vera að læra núna komin á þennan aldur en ég held að það sé bara aldrei of seint að leyfa heilanum að glíma við eitthvað óvænt.
Hér hefur veðrið verið heldur leiðinlegt en Fermín segir að vorið komi á föstudaginn og ég trúi honum alveg. Það er svo mikið af ætiþirslum hérna núna sem hann er alltaf að færa mér, ég sauð 16 núna áðan sem ég geymi fyrir gestina sem koma í apríl.
Svo er annað partý á morgun afmæli hjá Hörpu.
Eigið góða daga.

Eins og ég sagði í síðasta bloggi þá var tilhlökkun fyrir föstudeginum í síðustu viku. Þá hélt Gummi upp á sinn When im 64 afmælisdaginn sinn. Svokallað Bítlapartý sem tókst alveg svakalega vel. Við mættum eins og vanalega fyrst og strákarnir fóru í mínigolf á meðan ég rétti Helgu smá hjálparhönd við að búa til Tapassnittur. Þau voru búin að búa til fullt af hamborgurum.
Matseðillin var nefnilega ansi skemmtilegur enda uppáhaldsréttir afmælisbarnsins, sem sagt Tappassnittur, hamborgarar að hætti hússins grillaðir að sjálfsögðu, og eftirrétturinn var niðursoðnir blandaðir ávextir með ís. Mjög góður matur og vel útilátið eins og alltaf, þessu var svo skolað niður með guðaveigum. Það var bara spiluð bítlamúsík og bítlamynd var á skjánum hjá Gumma enda er hann mikill áhugamaður bítlanna, hann var nú svo frægur að sjá þá á balli á Írlandi áður en þeir náðu heimsfrægð. Það var dansað tvist og allt hitt "draumapartý", eins og góður maður sagði eitt sinn.
Takk fyrir skemmtunina og yndislegt kvöld kæru vinir og eins þið hin sem voruðuð þarna og lesið þetta.
Það var svo gaman þegar við vorum 4 að ræða þetta partý, að maður hvarf aftur í tímann og ýmislegt rifjaðist upp fyrir manni eins og þetta með stuttu pilsin, í hvaða veðri sem var þá var maður með pilsið upp í klof skjálfandi úr kulda og blöðrubólgan rétt við hornið ussuss, segðum líklega eitthvað við barnabörnin í dag væru þau svona klædd.
Ég man að árið 1964 þegar þessi frægi árgangur 47 frá Ísafirði fór í skólaferðalagið, þetta var nú stund sem maður hafði beðið lengi eftir og tilhlökkunin mikil. Farið var með Esjunni til Akureyrar, þar var tekin rúta og farið að Dimmuborgum og í Ásbyrgi þetta var mikið ferðalag á þessum árum, svo var gist í einhverjum skóla sem ég man nú ekki lengur hver er. Svo var komið  til Akureyrar og við borðuðum á Hótel KEA  og þetta fannst okkur nú alveg toppurinn, þá var aldrei farið út að borða eitthvað fínt. Þá var nú ekki haft vín um hönd en við báðum þjóninn um hverja vatnskönnuna á fætur annari því það var svo gaman að láta þjóna sér. En þetta var nú ekki gott þegar við sátum svo í rútunni og þurftum að losa okkur við allt þetta vatn.
Þegar við svo komum til Rvík í rútunni fórum við í allar áttir. Þar keypti ég mér einu bítlaplötuna líklega þá fyrstu sem kom út og ég á hana enn, að vísu sprungin en það er alveg hægt að spila hana, því ég á enn plötuspilara. Svo var farið aftur heim með rútu, það tók allan daginn og ég man að þegar við vorum á Breiðadalsheiðinni þá var einn smá staður þar sem við gátum séð til Ísafjarðar þá stóðu allir upp og veinuðu Ísafjörður"  allir svo glaðir að koma heim í bæinn sinn. Já það rifjast marg upp hjá manni og margt gæti maður skrifað en það kemur kanski bara seinna.
Maður á kannski ekki að vera að opinbera svona hvað maður er orðin gömul, en ég er nú bara stolt af því að vera fædd á fyrri hluta síðustu aldar heheh.
Annars er nú bara ósköp rólegt hér í sveitinni það hefur verið leiðindaveður, skýjað og hvasst alla daga en nú er  aðeins að lagast vonandi verður það orðið gott á laugardaginn, því þá förum við á árshátíðina hérna hjá Íslendingum sem er haldin í San Pedro del Pinatar þar verðum við á hóteli eina nótt.
Carmen hefur verið ansi veik undanfarið og hefur verið til hjúkrunar í Murcia en er að ég held komin heim, Fermín kallin hefur verið að flækjast hérna einn. Það er skrítið þegar það er svona rólegt hjá þeim engin börn eða barnabörn.
Takk fyrir öll innlitin, gaman þegar einhver skrifar nokkar línur.
Eigið góða daga og Guð geymi ykkur

Það er óhætt að segja að það er margt sem maður gerir hér sem manni hefði nú aldrei dottið í hug að gera heima.
En svona til að brjóta upp þennan venjulega dag þá fórum við Dúddi á fyirlestur á spænsku sl. laugardag. En þannig er mál með vexti að Helga Þurý frænka Dúdda bauð okkur með sér og haldið ykkur fast, við fórum á fyrirlestur um Herbalife í Santa Pola ásamt annari konu frá Íslandi. Hún var nú reyndar búinn að bjóða mér þetta áður, en þá var hann ekki haldin. Þetta  var kl 6 um daginn og Dúddi keyrði mig til hennar og ætlaði svo heim aftur og sækja mig svo, en þær plötuðu hann til að koma með. Þetta var ansi fróðlegt þó maður skildi nú ekki mikið af því sem sagt var. Þarna kom fólk upp og sagði hvað það væri búið að losna við mörg kíló og voru þau ansi mörg hjá sumum, svo komu aðrir og sögðu hvað þeir væru búinir að græða mikið á að selja þetta. Maðurinn sem stjórnaði þessu var ansi skemmtilegur og sagði brandara. Hann sýndi myndir  af því hvar hann vann á markaðnum þegar hann var ungur og fyrstu íbúðina sem hann bjó í og svo húsið sem hann býr í í dag ásamt fínu bílunum sem hann á núna. Það er stór sundlaug í garðinum hjá honum og á botninum er merki Herbalife sem flugmennirnir sjá þegar þeir fljúga yfir á leið til lendingar í Alecante. Á eftir fengum við svo nokkra Tapas rétti frítt vín og öl. Þetta var bara ansi skemmtilegt og tók 2 tíma. Gaman að prófa eitthvað svona bara talað á spænsku.
Nú er ég búinn að finna þessa fínu sápuóperu í sjónvarpinu sem ég horfi á á daginn kl. 5, alveg ekta sápa sem Dúddi kallar Leiðarljós en er nú ekki eins leiðinlegt. Þetta heitir á spænsku Soy tu duena og google orðabókin þýðir á íslensku Ég er húsbóndi þinn, þetta snýst að sjálfsögðu um ást, afbrýði, lygar og svik eins og góð sápa. Það er unga fallega og góða  stúlkan sem er voða rík eftir foreldra sína, vonda unga frænkan sem heldur við unnusta góður frænkunnar, svo er mamma vondu stúlkunnar og barnfóstran og svikuli unnustinn, og ég býð spennt hvort það verði af flotta brúpkaupinu, þetta er nú ekki komið langt, en er þetta ekki bara góð lýsing hjá mér.
Mér finnst fínt að sitja og hlusta á spænskuna hafa textavarpið á þá skil ég meira og þetta er bara góð kennslustund sem ég fæ þarna. Kokkurinn minn sem ég horfði á í fyrra er komin á aðra stöð og er alltaf þegar Dúddi horfir á gömlu kúrekamyndirnar svo ég hef alveg misst hann úr í vetur. Svo sápan kemur í staðinn.
Annars er ansi kalt þessa dagana og lítið hægt að dunda sér við mósaik og ég ákvað  að taka mér viku frí frá prjónunum það er bara ansi erfitt að sitja og gera ekki neitt og því er ég duglegri við spænskunámið.
Við fórum með góða fína bílinn okkar í skoðun í dag og allt gekk vel.
Hlakka til á morgun, segi frá því seinna.
Allir dagar eru góðir dagar og hafið það sem best.