Þórdís Guðmundsdóttir | fimmtudagurinn 24. febrúar 2011

Sólardagar

Fyrir utan veitingastaðinn í Mudamiento
Fyrir utan veitingastaðinn í Mudamiento
« 1 af 10 »
Nú hefur veðrið leikið við okkur síðustu daga, sól á hverjum degi og hitinn farið uppí 22 gr, yfir daginn. Við höfum verið mikið uppá þaki, ég að leika mér að nýju að gera mosaíkborð og Dúddi dundar við hitt og þetta, steypa og mála.
Síðasta laugardag fórum við út að borða á barnum hér í Mudamiento sem er svaka vinsæll matsölustaður alla daga í hádeginu eða milli 2 og 4 á daginn þegar spánverjar borða sína aðalmáltíð, þá standa þarna fyrir utan allir flottu bílarnir með flottu merkjunum þið vitið. Okkur hefur oft langað til að fara þangað að borða og fórum einu sinni með Kiddý og Gulla þegar þau voru hér en þá vissum við ekkert hvað við vorum að borða eða hvað þá heldur að panta. Þarna fer allt fram á spænsku og þú færð engan matseðil, þjónninn kemur og þylur upp hvað sé í matinn í kvöld hjá þeim, mamman er í eldhúsinu, pabbinn á barnum og strákurinn er þjónninn, þetta er voðalega heimilislegt og skemmtilegt andrúmsloft, kanattspyrna í sjónvarpinu allt kvöldið.
Við sem sagt fórum núna með eina spænskumælandi með okkur til að vita hvernig þetta gengi fyrir sig. (Helga frænka mín)
Tapas, það vissum við og þjónninn kom og sagði okkur hvaða rétti þau væru með í kvöld, Jú það var byrjað á þessu hefðbunda olívur, kartöfluflögur, og möndlur og svo kom brauð með hvítlaukssmjöri og tómötum,
þá kom túnfisksalat og sepia í grænni sósu, en sepia er kolkrabbi,
hann var grillaður alveg svakalega góður,
túnfiskur grillaður, sveppir í hvítlauk,
2 rauðvín og fullt af vatni og fyrir þetta borguðum við 38 evrur
vorum alveg pakksödd því þetta var allt svo gott og nóg af því.
Þessi staður er opinn alla daga en bara á laugardagskvöldum og er vel sóttur eins og ég sagði og þarna á ég örugglega eftir að borða aftur og þá getur verið allt annað á matseðlinum allavega man ég það var eitthvað annað sem við borðuðum þar síðast.
Skemmtilegt og gott kvöld með góðum vinum og auðvitað var skálað fyrir Ágúst nýkjörnum Búrlistamanni Ísafjarðar, eða bara bæjarlistamaður Ísafjarðar sem er skammarlegt að skuli vera búið að leggja niður, en vonandi vakna þessir herrar aftur og vita hvað listin gerir mikið fyrir bæjarfélagið.
Svo í gær fórum við í góðan göngutúr um Callosa nýja hverfið þar sem við höfum ekki séð áður og er með breiðum götum fullt af búðum og veitngastöðum við urðu bara hissa þegar við sáum þetta, höfum alltaf verið í gamla bænum. Og þarna fundum við líkamsræktarstöðina fyrir okkur, garður með græjum fyrir gamlingja passar okkur fínt við prófuðum þau allavega.
Svo í morgun hjóluðum við til Rafal á markað að kaupa grænmeti.
Eigið góða daga öll.


Þórdís Guðmundsdóttir | fimmtudagurinn 17. febrúar 2011

Nú blæs Kári

Við vatnið í Torremendo
Við vatnið í Torremendo
« 1 af 10 »
Hér er núna alveg bálhvasst, hlýtt og sól, en varla stætt úti, þetta eru lægðir sem ganga hér yfir Spán þessa dagana og er bálhvasst um allt land, við erum nú að vona að þessu fari að linna svo að þið á Íslandi fáið ykkar snjó fyrir páska.
Við erum nú aðeins að hressast eftir þessa leiðinlegu flensu sem hefur herjað hér á okkur í rúma viku, með miklum hósta og leiðindasleni. Síðasta sunnudag reyndum við nú að fara með flensuna uppá fjall, en þangað fórum við í bíltúr til að hrista af okkur slenið eftir að vera næstum  lokuð inni í viku.
Við ákváðum að fara í bíltúr eftir hádegi á sunnudag, tókum kortið til að vita hvert skildi halda , eitthvað sem við höðfum ekki séð áður. Við tókum meira að segja Maríu GPS með, hún fékk aðeins að röfla smá stund. Við stefndum til Torremendo sem er á hæð hérna rétt hjá og þar er fallegt og stórt vatn. Þarna var margt fólk bæði að veiða og eins bara að njóta veðursins sem var mjög gott. Þarna eru fullt að möndlutrjám sem eru öll í blóma núna fallega bleik eða lillablá blóm og sjá heilu breiðurnar af þeim var alveg yndislegt, minnir mann á að vorið er á leiðinni. Nú er bara mánuður eftir af vetrinum hér.
 Það er alveg ótrúlegt hvað tíminn er fljótur að líða mér finnst ég alltaf vera að skrifa hérna og kíki ég og sé að það er komin vika þá hristir maður bara hausinn. Eins og mér finnst bara alltaf vera þriðjudagur þá fer ég í skólann og það er varla tími til að læra heima því vikann er liðinn áður en maður veit af.
Ég verð orðin 100 ára bara eftir nokkur ár ef þetta gengur svona hratt, kunnið þið ekki ráð við að stoppa tímann aðeins eða að hann fari ekki  svona fjandi hratt frá manni.
Við erum búinn að panta okkur far heim 26 maí sem verður komin áður en ég sný mér við, en það verður gaman að koma heim og hitta allt fólkið sitt. Þetta er nú að verða ansi stór hópur hjá okkur Dúdda og nóg að knúsa og kyssa þegar heim kemur.
Fermín kemur hingað til okkar reglulega með eitthvað góðgæti, hvítlauk, kál, ætiþirsla og svo eigum við von á appelsínum, Dúddi fer svo oft að hjálpa honum að saga í eldinn, hann er svo slæmur í öxlinni karl anginn, hann er mikill veiðimaður og finnst gaman að fara að veiða með vinum sínum. Carmen fékk þessa slæmu flensu sem var nú ekki gott ofaní í krabbmeinið nú er flensan orðin góð en hún er þá komin með svo mikla slæmsku í mjöðmina að hún getur sig varla hreyft.
Ignacio tengdasonur þeirra hefur verið að aðstoða okkur hér við að tala við rafmagnsveituna hérna en þeir eru að fara að setja upp digital mæla í hvert hús á Spáni, svo við sleppum ekkert við það.
Allir dagar eru góðir dagar og farið vel með þá og passið ykkur á vindinum.

Þórdís Guðmundsdóttir | þriðjudagurinn 8. febrúar 2011

Þetta og hitt

Í sólbaði á Calle Salinas
Í sólbaði á Calle Salinas
« 1 af 10 »
Þessi síðasta vika hefur verið mjög lærdómsrík og gefandi. Hef bara verið mjög dugleg að læra spænskuna mína og er dugleg að læra heima, eitt orð á dag kemur talandanum í lag.
Um helgina vorum við í helgarferð alveg óvænt, okkur var boðið í mat hjá Helgu og Gumma á föstudagskvöldi með Palla og Öddu sem voru að fara heim daginn eftir. Og það var svo gaman að þeir kallarnir ákváðu að við yrðum tvær nætur, allt í lagi ég var með tannbustann og auka nærbuxur, er þá ekki allt klárt.???? Þeir voru að dunda við að taka upp sundlaugardæluna og við Helga röltum á markaðinn svo fórum við út að borða um kvöldið, góðan mat og tilheyrandi og skemmtum okkur bara vel, alltaf svo gaman þegar eitthvað óvænt kemur uppá.
Á sunnudaginn fórum við Dúddi svo á Medival Market hér í Orhiuela, en þetta er svona miðalda markaður, einn sá stærsti á Spáni, þar eru auðvitað fullt af söluborðum sem selja allt mögulegt sem fólk er sjálf að búa til og líkt eftir gömlum munum og öðru einnig mikið af allskonar te og krydd borðum eins sápu og allavega kremum. Svo auðvitað allar sýningarnar sem þeir halda skylmast og nefndu það bara.
Þegar við vorum þarna um tvöleytið á sunnudegi, voru allir að fara að borða og nóg var af slíku þarna, allavega matsölutjöld með allavega mat og góðgæti. Við vorum því miður á vitlausum tíma þarna í matartíma en þarna er ábyggilega mikið fjör þegar fer að líða á daginn. Dúddi minn var bara búinn að koma sér upp flensu og liggur alveg bakk núna, eins og honum er einum lagið.
Skrítið að hitta einhvern hérna sem þekkir mann og kallar nafnið manns úti á götu hér í þessu milljónalandi og það spánverji.
Við vorum að koma labbandi frá að leggja bílnum og labba á markaðinn, þá hittum við konu með hund, en þær eru nú ansi margar hérna svo við héldum bara áfram, þá er alltí einu kallað Thordis ég hrökk við og leit til baka þá stóð þar spænskukennarinn minn í göngutúr með hundinn sinn. Svo við spjölluðum aðeins og hún sýndi okkur hvert við ættum að labba, en hún býr í Orhiuela og var búinn að setja okkur verkefni fyrir næsta tíma um þennan markað. Svo þetta var ansi óvænt að hitta hana, mjög fín stúlka, ógift 34 ára og heitir Sylvia.
Ég var í skólanum í dag og gekk bara vel að segja frá markaðnum. Þegar tíminn var búinn þá þurfti ég að skeppa í búð til að sækja eitt og annað fyrir veikan mann sem beið einn heima. Þegar ég svo kem að borðinu og ætla að fara að borga er enginn peningur í buddunni og ég galvösk gríp kreditkortið og ætla að borga með því, stúlkan rennir kortinu í og biður um pinnúmer og búbb!!!!!!! ég man það bara aldrei, síminn heima þar sem það er geymt og ég stóð þarna eins og asni og gat ekkert sagt nema á ensku, fullt af fólki í röðinni. Bað stúkluna að geyma fyrir mig vöruna og svo hljóp ég í bankann til að sækja pening á debetkortið. Mér er bara fyrirmunað að muna þetta helv. pin. Hvernig á gamall heili að geta munað allar þessar tölur og stafi sem þarf að nota í dag við allt, eins og þið vitið. Lífið er skrítið orðið með öllum þessum pinnúmerum allavega fyrir mig. Svo núna geymi ég kreditkortið bara heima og nota það bara við miklar upphæðir.
Guð gefi ykkur góða og skemmtilega daga.

Þórdís Guðmundsdóttir | mánudagurinn 31. janúar 2011

Rólegt í sveitinni

Þetta er skólinn
Þetta er skólinn
« 1 af 10 »
Hér hefur nú verið ansi rólegt hjá okkur í síðustu viku, aðalega verið hér heimavið og dittað að einu og öðru. Veðrið í síðustu viku var nefnilega hundleiðinlegt og varla farið út úr húsi, nema Dúddi fór og hljóp sinn hring, duglegur hann Dúddi minn.
Við erum nú oft að segja að það sé kalt, en þessi kuldi er allt öðruvísi en heima og sá kuldi sem fer verst í okkur hér er kuldinn í húsinu. T.d. hérna hjá okkur, við höfum einn stóran arinn í eldhúsinu sem er suma daga kynntur allan daginn því hitinn hérna í eldhúsinu þegar við komum fram á morgnana er ekki nema 10 gr. og hitinn úti kannski 5. Við erum svo með voða góðan gasofn í herberginu sem við sitjum í á kvöldin að horfa á sjónvarpið eða prjóna eða æfa sig á hljómborðið. Svo erum við með rafmagnsofna til að hita upp herbergin eða það er bara gert svona rétt áður en maður fer að sofa.
Okkur finnst dýrt að kynda á Íslandi en ætli það sé ekki helmingi dýrara hér. En hér þarf maður bara að kynda í 3 mán. ekki 12. En svo á daginn þegar sólin skín þá opnar maður alla glugga og dyr til að hún hiti húsið. En það hefur bara verið lítil sól undanfarið kemur kannski svona part úr degi. Þar sem ég sit núna í eldhúsinu og skrifa þetta er ég með kynt upp í arninum það eru núna komin 13 gr. úti en bara 15 hérna hjá mér. Stundum bara vont að halda eldinum þó góðar spýtur séru notaðar, ég er náttúrulega klaufi að halda eldinum við. En ég er orðin þessu svo vön á góðar peysur og sokka svo fer ég á eftir út að labba. Dúddi er að vinna við pálma núna í dag. En nýja fína vélin sem þeir keyptu hefur verið að stríða þeim svo þeir hafa lítið getað gert undanfarið.
Það var nú samt ansi mikið fjör hérna hjá okkur á laugardagskvöldið, það var haldið Þorrablót á einum veitingastað hérna í Algorfa sem er stutt hjá okkur. Þarna voru 40 Íslendingar að borða mjög góðan þorramat. Það tóku sig til nokkrir ungir landar sem búa í Algorfa og undirbjuggu þetta kvöld, sem var alveg mjög skemmtilegt. Það var lesið uppúr sögu sem ein er að skrifa, svo voru sagðir brandarar og síðast en ekki síst var fjöldasöngur og spilað undir á nikku. Þetta var frábært kvöld, við kíktum líka á Cafe Sofá sem er í eigu Íslendinga í Algorfa. Svo var tekinn leigubíll heim.
Mig langar til það þakka þessu unga fólki sem tók að sér að gera þetta kvöld svona fínt, takk fyrir, Theódóra, Steinunn, Stefán, Steingerður, þetta eru nöfn sem ég man að eiga þátt í þessu takk fyrir enn og aftur.
Annars sit ég nú vanalega hérna á hverjum morgni og læri heima í svona tvo tíma á dag og mér finnst ég bara hafa lært heilmikið.
Nú við gerðum mjög góð vöruskipti á helginni, við fengum nýjan sófa í stofuna og gátum látið kojur í staðinn svo nú er gamli guli sófinn kominn í annað hús hér í götunni. Það er ungt fólk sem sá gula sófann og varð heillað auðvitað og þau fóru með hann heim til sín, gott að einhver getur notað hann þau eiga held ég ekki mikið þessi hjón, tvær ungar stelpur og önnur er eitthvað skert, hef sagt frá þeim.
Nú er best að fara að koma sér út Fermin ætlar að gefa mér hvítlauk í dag, það komu tveir kálhausar í gær, ég fer að baula bráðum af öllu þessu káli.
Eigið góða daga og passið ykkur á bílunum.
Þórdís Guðmundsdóttir | föstudagurinn 21. janúar 2011

Skólinn, haninn og annað lauflétt

Hér sést haninn góði, og vinur hans kalkúnninn í baksýn
Hér sést haninn góði, og vinur hans kalkúnninn í baksýn
« 1 af 7 »
Það er voða gaman að vera byrjuð aftur í spænskunámi, þetta hjálpar manni að nota heilann svo maður verður kannski ekki eins gleyminn fyrir vikið. Við erum bara 3-4 í bekk með einn kennara sem talar næstum eingöngu spænsku, hún svona útskýrir eitt og eitt orð fyrir englendingana, ég er þess vegna líka að læra ensku en er ekkert að borga fyrir það. Þetta gengur bara þokkalega, hér heima hef ég bara báðar orðabækurnar ef ég þarf, kennslubókin er öll á spænsku, það er gott að geta notað orðabókina í tövlunni þá er maður fljótari að leita að orðunum og getur sett eina setningu í einu.
Um daginn skrifaði ég aðeins um hanann sem var orðin svo flynkur að syngja búinn að æfa sig svo vel og söng eins og Pavarotti,
en sl. fimmtudag þá var ég uppá þaki bara svona að skoða mig um þá sá ég að haninn var laus, hafði sem sagt strokið úr búrinu, búinn að gera stórt gat, þarna trítlaði hann um eins rígmontinn hani sperrti sig allan og dillaði sér svona eins og hana er siður. Hann var alveg komin að tröppunum og ég hugsaði skildi hann kunna að fara niður tröppur, var eiginlega hissa á að hann skildi geta gengið svona langt, alltaf læstur inní búri. Jæja nema hvað ég fer niður þegar ég er búinn að fylgjast með honum dágóða stund. Það vesta var með aumingja kalkúninn honum leið ekkert vel að sjá hanann þarna, var altaf vælandi með sínu skrítna hljóði.
Svo fór ég niður og gleymdi hananum, svo fór ég að hengja út þá sá ég hann hvergi ekki í búrinu eða á þakinu en þá gaggaði hann og hljóðið kom ú skrítinni átt, sem hann átti ekki að komast, nema hann var komin yfir á hitt þakið hjá Fermín og komst ekki neitt. Ég kallaði í Dúdda og fór hann til Fermíns að láta vita og þeir komu hlaupandi upp á þak og Fermín teygði sig  í hanan því hann hafði farið fyrir vegginn. Hann náði honum ekki en hávaðinn var mikill í hananum, svo reyndu þeir aftur en þá búmm" datt hann niður um þakið og inní garð hjá Fermín, svo þeir hlupu þangað og þar hljóp haninn í hringi og þeir á eftir, loks stökk Dúddi og greyp hann  og rétti Fermín sem hélt svo á honum um vængina, og sagði " hann á nú að drepast á mánudaginn", ég hugsaði bara aumingja haninn, þarna hefur hann fengið mikla lífsreynslu, fá að fljúgja aðeins, detta ofan af þaki, fá að spossera úti eins og montinn hani og svo er bara lífið tekið og sett í súpu, sem er nú líklega búið að elda ef ekki borða líka, en hann átti góðan vin sem saknaði hans mikið á mánudaginn, aumingja kalkúnninn hann grét í tvo tíma á eftir, blessuð sé mining hanans. Nú kemur líklega nýtt gengi af hönum í búrið, þegar fer að hlýna aðeins  en þeir kunna bara ekkert að syngja, ég kann vel við hanagal það er svo vinalegt hér í sveitinni.
En nú búum við Dúddi í svaka fínu húsi það er búið að mála húsið hvítt, eins og ein konan sagði sem labbaði hjá Casa Blanca like Obama. En þetta er voða flott og það birti yfir götunni þegar helv. rósa liturinn vr farinn, það eru allir hér í kring voða hrifnir af þessu framtaki hjá okkrur. Dúddi fékk góða hjálp frá Gumma við að mála. Hann var sjálfur búinn að taka gluggana í gegn og flísaleggja þá að innan með hvítum flísum og undirbúa að öðru leiti. Þetta er bara eins og nýtt hús.
Hér er annars allt rólegt kuldaboli á eitthvað að vera á ferðinni hérna um helgina, en úti skín sólin eins og er, en það er kalt mikill raki. Hlýtt inni, hlýtt í hjarta og svo hugsa ég hlýtt til ykkar allra sem heimsækið mig hér.
Eigið góða og ljúfa daga.