Þórdís og Dúddi - Sólarmegin í lífinu

Já þá er hann búinn að ná virðulegum aldri þessi elska og lítur bara vel út, ef ég segi sjálf frá.
Á afmælisdaginn vorum við í góðu yfirlæti hjá vinum okkar í Randers. Hann var vakinn með kaffi og voða fínni afmælisköku sem er svona hefðbundin að dönskum síð allavega þarna í kring. Þessi fína kata er kölluð Kageman og er vanin að byrja á því að skera hann á háls og borða höfuðið fyrst, en Dúddi kunni ekki við það og byrjaði á fótunum og fljótlega varð hann fótalaus. Það var svona ýmislegt verið að dunda þennan dag en því miður var rigning og hvasst svo lítið var hægt að vera úti við. Það var byrjað á að setja afmælisbarnið í dekur hjá Sissu hann fékk þessa fínu fótasnyrtingu og ég líka þetta var alveg svakalega gott góð afslöppun. Fórum svo  og fengum okkur  dansk smörrebröd á fínum stað með Sissu og Guðrúnu, svo röltum við bara aðeins um og fórum svo heim og fengum okkur Dísudraum og meiri Kageman. Um kvöldið var svo heljarinnar veisla reyndar bara við fjögur. Það var rækjucokteill, dádýrasteik að hætti Óla og svo eplaeftirréttur Sissu og með þessu var svo drukkið spænskt vín Faustino I. Það var svoða skemmtilegur dagur og var afmælisbarnið ánægt með daginn.
Daginn eftir fórum við svo að skoða Graceland Elvis Museum í Randers, þar er búið að opna Elvissafn húsið er alveg stæling á húsinu hans og við fórum þarna inni og skoðuðum fullt af dóti sem Elvis átti, en það er danskur maður sem hefur verið að safna þessu og koma þessu upp þarna. Þetta er búið að vera þarna í eitt ár.
En nú erum við komin í Bifröst til Ágústar og fjölskyldu og er það voða gott eftir allan þennan velting í Norrænu segi frá því síðar. Dúddi og Ágúst fóru í göngutúr á Grábrók.
Eigið góða og fallega daga.

Þá erum við nú komin langleiðina heim til Íslands komin til Sissu og Óla í Randers eftir 2600 til 2700 km. þá er eftir að keyra til Hirzhals á laugardaginn og sigla til Seyðisfjarðar og þangað eigum við að vera komin 15. maí og þá verður stefnan tekin fyrst á Bifröst og síðan Reykjavík.
Eftir dvölina í Frakklandi var haldið á leið til Þýskalands til Óla og Gíslu og var það langur dagur í keyrslu en veðrið var betra en daginn áður og varð bara betra og betra eftir því sem við fórum lengra í norður. Það var steikandi hitit þegar við komum til gross Gerau og setið úti og spjallað fram að kvöldmat. Óli bauð okkur að koma og skoða nýja frystihúsið sem þeir voru að setja upp í alveg nýju húsi og var það glæsilegt á að líta, fullkomið á allavegu og engin lykt komin ennþá. Anars hittum við Óla voða lítið því hann var að vinna eiginlega allan sólarhringinn við að koma verksmiðjunni af stað. Gísla var keyrandi okkur út um allt að skoða umhverfið, við fórum til Darmstad, Mainz og fleiri staða þarna í kringum þau og var voða gaman að skoða sig um í miðju Þýsklandi en þarna höfðum við aldrei komið áður. Það er óskaplega fallegt þarna. Bærinn sem þau búa í Gross Gerau er lítill á þýskan mælikvaðra en er voða vinalegur og fallegur. Skólinn hennar Hörpu er bara rétt hjá þeim svo það er auðvelt hjá henni að fara labbandi í hann. Og svo er verksmiðjan staðsett þarna rétt hjá heimili þeirra líka. við vorum þarna hjá þeim í þrjá heila daga og var það mjög gaman og afslappandi að hvíla sig á þessum langa akstri. Takk kærlega fyrir okkur Gísla, Óli og Harpa.
Á laugardagsmorgni kl. 8 lögðum við svo af stað til Danmerkur á næsta áfangastað til Ágústu frænku Dúdda og Palla í Tönder sem er lítll bær alveg við landamæri þýskalands. Þar vorum við búin að sníkja gistingu eina nótt. Þar var vel tekið á móti okkur eftir 8 0g 1/2 tíma akstur. Maður var nú orðin svona hálf vankaður en hvíldin var búin að vera svo góð á undan. Þarna hittum við líka Gunnar bróður Ágústu og konuna hans Brendu. Var þetta mjög skemmtilegt kvöld með þeim. Gaman að hitta drengina þeirra þrjá, en það bara gleymdist að taka myndir og þykir mér það mjög leitt en þeir koma tveir heim í sumar þá smelli ég af þeim mynd. Takk fyrir yndislegt kvöld og góða gistingu Ágústa, Palli og börnin.
Ég verð nú að segja að það er ómetanlegt að eiga bæði vini og ættingja á þessari leið heim með bílinn þetta er svo gaman að hitta fólkið og sparar manni mikið að þurfa ekki að kaupa gistingu hverja nótt, því þetta er ekkert farið á nokkrum dögum þegar maður er komin á þennan aldur. Því segi ég enn og aftur takka elsku þið sem hafið verið að taka á móti okkur með svona góðu hjarta og leyfa okkur líka að fá smá hvíld úr bílnum.
Það er leiðinlegt að keyra svona mikið á hraðbrautum svo ég byrjaði að prjóna lopapeysuna fyrir Sverrir Úlf á leiðinni og núna er ég að gera munstrið, alveg að verða búin með peysuna, svo það er hægt að segja að tíminn hafi verið nýttur á keyrslunni.
Hingað til Sissu og Óla komum við á sunnudagseftirmiðdag og var það voða gott að hafa lagt þetta allt að baki. Nú erum við hér í góðu yfirlæti og erum að undirbúa smáveislu á fimmtudaginn fyrir Dúdda en þá á hann stórafmæli að heiman.
Ég bakaði Dísudraum fyrir veisluna og bjó til fiskibollur í kvöldmatinn. Okkur finnst ansi kalt úti í dag það er vindur og 14 gr. við förum bara út á morgun.
Eigið góða og bjarta daga.

Þá erum við komin til Þýskalands eftir mikinn akstur hingað. Það var farið frá Mudamiento á laugardaginn 28. apríl og keyrt alla leið á hraðbraut í 8 tíma til bæjar sem heitir Empuriabrava á norðaustur Spáni. Þar þekkjum við gott fólk sem bauð okkur að gista hjá sér. Það var vel tekið á móti okkur og miklar krásir á borðum eins og húsfreyjuni einni er lagið. Daginn eftir var okkur boðið í bátsferð um kanalana sem liggja þarna um allan bæinn. Þarna er svakalega fallegt, stór og flott hús og mikið af allavega flottum bátum og snekkjum. Við fórum líka til bæjar sem heitir því fallega nafni Roses. Þar byggist líka lífið á svona bátaútgerð af öllum toga. Takk kærlega fyrir okkur kæru vinir Þóra og Stefán.
Mánudaginn 30. apríl fórum við svo áleiðis til Frakklands þar sem við vorum búin að ákveða að gista eina nótt. Á leiðinni var ágætisveður til að byrja með en þegar leið á daginn byrjaði að rigna eins og hellt væri úr fötu, og þannig var það bara þangað til við áttum stutt eftir til Pont d´Ain, en það er lítið og skemmtilegt þorp norðan til við Lyon. Þar gistum við eina nótt. Hótelið er gamalt en voða þrifalegt, góð rúm og þægilegt ungt fólk sem rekur það. Þegar við komum þangað skein sólin og klukkan orðin 5 við drifum okkur í sturtu og ætluðum út að ganga og skoða bæinn, en nei nei, þegar við komum niður í lobbý var rigningin búin að ná okkur svo við fórum á barinn og fengum okkur bjór og rauðvín til að vita hvort ekki hætti að rigna.En Það rigndi stanzlaust. Svo við fórum og fengum okkur að borða á stað sem var opinn og fengum okkur ítalskan mat voða góðan en rándýran. Það merkilega við þessa rigninu er að fyrir 5 árum þegar við keyrðum gegnum Frakklandi til Spánar þá ringdi á hverjum degi í 7 daga á meðan við vorum að keyra næstum þessa sömu leið. Frakkland er ekki gott fyrir okkur Dúdda alltaf rigning eins og það er fallegt þarna og gaman að sjá. En við förum líklega ekkert þarna um á næstunni.
1. maí vöknuðum við sem sagt í litlu þorpi í Frakklandi við fórum í morgunmat kl. 7 ,30 tókum daginn snemma, þegar við vorum að koma út þá voru litlir krakkar eða svona um 10 ára að selja litla blómvendi en það tíðkast í þessu litla þorpi að mennirnir kaupi svona vönd fyrir konurnar sínar, ég keypti nú bara minn sjálf, Dúddi var að koma farangrinum fyrir á meðan. Þetta var mikill akstur um 8 tíma, engin rigning bara skíað og gott veður.
Og leiðin lá hingað til Gross Grau til Óla, Gíslu og Hörpu hér var 25 stiga hiti og sól.
Nú erum við búinn að keyra ca 1850 km og erum líklega hálfnuð upp til Randers til Sissu og Óla.
Það er ekki ákveðið hvenær við förum héðan þetta er svo yndislegur staður og gott fólk að vera hjá.
Eigið góða daga og bjarta.

Já, nú er stutt í að maður fari að leggja af stað í langa heimferð, sem mér fannst vera langt í burtu þegar pantað var í febrúar en á laugardaginn hefst ferðin heim með bílinn. Hann er nú búinn að þjóna okkur vel hér á Spáni en nú er hann kominn með heimþrá svo það er best að koma honum heim áður en hann verður hirtur af okkur eða eitthvað kemur uppá. 5 ár er langur tími fyrir góðan bíl að fá ekkert að spóla eða erfiðast neitt með 4 drifum þó jepplingur sé.
Við leggjum af stað á laugardagsmorgun og er fyrsti áfangi ansi langur allaleið að mörkum Frakklands í lítinn bæ þar sem gott fólk ætlar að hýsa okkur í tvær nætur þau Þóra og Stefán. Það verður gaman að skoða sig um á þeim slóðum. Þaðan höldum við svo í gegnum Frakkalnd með gistingu á einum stað á hóteli kannski tvær nætur við sjáum til hvernig okkur líst á það. Þaðan liggur svo leiðin til Frankfurt til að heimsækja Óla og Gíslu og stelpurnar þar fáum við kannski að vera í 2 daga ætlum bara að láta það ráðast. Þaðan höldum við svo til Ágústu Óla frænku Dúdda sem býr við landamæri Danmerkur og þýskalands og þar fáum við að vera eina nótt áður en við höldu í síðasta áfangann til Sissu og Óla í Randers. Þar ætlum við að stoppa fram til 12 maí, halda uppá afmælið hans Dúdda 10 maí og gera eitthvað skemmtilegt með þeim, það er orðið langt síðan við höfum hist eitthvað að ráði kominn tími til. Til landsins komum við svo 15 maí og er óráðið hvenær við höldum svo vestur á Ísafjörð eða í sumarbústaðinn en þangað er hugurinn kominn og til allra barnanna.
En í dag erum við að pakka og dunda okkur við eitt og annað fórum á markaðinn í Rafal og keyptum fullt af möndlum fyrir Sissu þær eru víst svo dýrar í danaveldi og hún borðar mikið af þeim. Keyptum líka strigaskó á 12 evrur á eitt barnið, þarna voru heilu slárnar af allavega fínum og líka ljótum bolum sem kostuðu ekki nema 1-3-5 evrur stundum gastu fengið 2 fyrir 5 evrur. Við létum grænmetið og ávextina eiga sig núna, en okkur var heilsað því fólk er farið að kannast við okkur í Rafal, það er voða gaman að fara á þennan markað hann er lítill en fallegt og ódýrt græmeti þarna.
Í dag erum við svo að fara í mat til Bertu og Auðunns í Gamla húsinu en þau eru stödd þar núna og verður gaman að hitta þau.
Í fyrri viku var okkur boðið í mat til Guðrúnar og Kára í 5 rétta máltíð með öllu tilheyrandi og var voða gaman þetta kvöld það má segja að þetta hafi verið svona slútt á vetrarfagnaðinum hjá okkur hérna því þá var síðasti vetrardagur á Íslandi.Takk fyrir skemmtilegt kvöld kæru vinir.
Svo voru Dúddi og Gummi einn dagin að fella stærðar tré úr garinum hjá Palla og fæst þá góður eldiviður fyrir næsta vetur.
Hér er vor enn, sumarið kemur ekki fyrr en 21 júní. Hitinn er bara þokkalegur svona um 25 gr. yfir daginn en kólnar svo á kvöldin en þetta er voða gott samt, kemur hita í skrokkinn og manni líður vel.
Ég hugsa að ég setji nú eitthvað  af ferðasögunni hér inn með nokkrum myndum, ef ég kemst í internetsamabnd sem er víst orðið auðvelt í dag. Heimferðin verður að fara í dagbókina mína eins og ferðin hingað út.
Hlökkum til að sjá ykkur öll á Íslandi í sumar.
Eigið góða daga og farið varlega það ætlum við að gera.

Nú er hljótt í kotinu, gestirnir farnir til síns heima, eftir vonandi skemmtilega og eftirminnilega daga. Það var margt gert og farið út um víðan völl. Fórum auðvitað í stórt moll, sem var gaman fyrir okkur Helenu en aðrir voru ekki eins ánægðir, en allt gekk þetta vel, einnig var farið í stóra kínabúð á leiðinni heim. Þetta var á skírdag og þá var búið að segja okkur að það yrði páskaskúrðganga í Rafal um kvöldið. Svo við fengum okkur að borða kvöldmatinn um miðjan dag í mollinu til að vera tilbúin fyrir kvöldið. Til Rafal mættum við kl. 8 1/2 um kvöldið og horfðum á mjög fallega skúðgöngu og fannst börnunum þetta voðalega skítið, sérstaklega búningarnir þar sem ekki sést andlitið á fólkinu. Svo kom mesta undrunin, þeim var gefið mikið nammi næstum allir sem gengu framhjá gáfu þeim nammi og þeim fannst þetta vera svona hálf draugalegt. Eða eins og Hildur sagði við mömmu sína þegar þau voru að pakka niður "mamma hvar er nammið sem draugarnir gáfu okkur,, við viktuðum nammið og var það 1 og 1/2 kíló hvorki meira né minna. Þau voru auðvitað í skýjunum yfir öllu þessu nammi en þau gátu nú ekki borðað mikið af því. Svo eignuðust þau vini í næsta húsi sem þau voru að leika við einn dag, og það var gaman að fylgjast með þeim þegar þau voru að reyna að tjá sig, svo var kallað "afi hvað eru þau að segja?,, og hann reyndi að túlka fyrir þau þetta voru miklu eldri börn en þetta var bara heilmikið upplifelsi fyrir þau. Þá fannst þeim svo gaman í minigolfi að það var farið aftur og nú á sundlaugarbarinn þangað sem við förum á hittinginn og gekk sérstaklega Hektor mjög vel. þsð var nú bara slappað áf á laugardeginum farið á markað í Almoradí og keypt ýmislegt smádót til að taka með heim.
Eftir því sem við vitum best gekk heimferðin vel hjá Helenu og börnunum en Harry er enn á Spáni í sinni vinnu. Takk fyrir yndislega daga kæra fjölskylda þetta er alveg ógleymanlegir dagar með ykkur.
Nú fer að stittast í okkar heimferð á bílnum og maður svona farinn að huga að því hvað skal taka með þegar maður þarf ekki að hugsa um kílóin í töskunum en nógur verður farangurinn get ég sagt ykkur.
Hér helliringdi í dag og á norður Spáni var snjókoma og kalt, hér var samt 21 stigis hiti og verður líka á morgun.
Eigið góða daga.