18. febrúar 2007
Skrifað þann 18. febrúar 2007
Á föstudaginn fór ég með Bjarna frænda til læknis í Kópavogi. Hann skoðaði sárið á bakinu hans, lét hreinsa það og tók sýni. Hann var þó nokkuð viss um að þetta væri ekki krabbamein. Við fengum einnig hjálpartækjavottorð sem ég fór með í Securitas þannig að Bjarni geti fengið neyðarhnapp. Fórum síðan í bankann og gengum frá greiðslu á flugfarinu til Danmerkur í vor.
Eftir fundinn minn í gær fór ég í tæplega 40 km hjólaferð. Byrjaði á að kíkja í búðir og heimsækja Bjarka. Hann var að hamast við að mála glugga og hurðir. Svo hjólaði ég inn í Laugardal, meðfram sjónum og ætlaði svo að heimsækja dóttur mína en hún var í bænum að snúast. Næst lá leið mín til Lindu, en hún var með vinkonuheimsókn þannig að ég hélt áfram til Atla Geirs, en hann var ekki heldur heima, var að vinna, þannig að ég endaði hjá Bjarka aftur áður en ég hjólaði upp dalinn að Elliðavatni. Þetta var fínn hjólatút í fallegu veðri, en frekar var ég óheppinn í heimsóknar áætlunum mínum
I fredags tog jeg morbror Bjarni med til hans læge. Han kiggede på såret på ryggen, rensede det og tog en pröve af det. Han var dog næsten sikker på at det ikke er kræft. Vi fik også en attest til sygekassen så han kan få instaleret en nödknap. Vi var også henne i banken for at betale Bjarnis flybillet til Danmark.
Efter mit lördagsmöde cyklede jeg næsten 40 km. Jeg kiggede först på senge i nogle forretninger og besögte min sön Bjarki, Han var ved at male vinduer og döre. Så cyklede jeg ned til den smukke Laugadal og ned til vandet för jeg prövede at besöge min datter Ágústa men hun var ikke hjemme. Jeg prövede også Linda , men hun havde venindebesög og Atli Geir var på arbejde. Så det endte med at jeg besögte Bjarki for anden gang.
Til sidst cyklede jeg op af den smukke Elliaárdal til Elliðavatn, det var en dejlig tur i det smukke vejr, men jeg var jo lidt uheldig med mine besögsplaner.
Eftir fundinn minn í gær fór ég í tæplega 40 km hjólaferð. Byrjaði á að kíkja í búðir og heimsækja Bjarka. Hann var að hamast við að mála glugga og hurðir. Svo hjólaði ég inn í Laugardal, meðfram sjónum og ætlaði svo að heimsækja dóttur mína en hún var í bænum að snúast. Næst lá leið mín til Lindu, en hún var með vinkonuheimsókn þannig að ég hélt áfram til Atla Geirs, en hann var ekki heldur heima, var að vinna, þannig að ég endaði hjá Bjarka aftur áður en ég hjólaði upp dalinn að Elliðavatni. Þetta var fínn hjólatút í fallegu veðri, en frekar var ég óheppinn í heimsóknar áætlunum mínum
I fredags tog jeg morbror Bjarni med til hans læge. Han kiggede på såret på ryggen, rensede det og tog en pröve af det. Han var dog næsten sikker på at det ikke er kræft. Vi fik også en attest til sygekassen så han kan få instaleret en nödknap. Vi var også henne i banken for at betale Bjarnis flybillet til Danmark.
Efter mit lördagsmöde cyklede jeg næsten 40 km. Jeg kiggede först på senge i nogle forretninger og besögte min sön Bjarki, Han var ved at male vinduer og döre. Så cyklede jeg ned til den smukke Laugadal og ned til vandet för jeg prövede at besöge min datter Ágústa men hun var ikke hjemme. Jeg prövede også Linda , men hun havde venindebesög og Atli Geir var på arbejde. Så det endte med at jeg besögte Bjarki for anden gang.
Til sidst cyklede jeg op af den smukke Elliaárdal til Elliðavatn, det var en dejlig tur i det smukke vejr, men jeg var jo lidt uheldig med mine besögsplaner.





