Loksins tókst mér að eiga frí heilan dag. Fór á fætur um níu leytið, borðaði morgunmat, las blöðin yfir kaffibolla og kláraði að skrifa jólakortin.
Eftir hádegið fór ég til Mansa vinar míns til að sækja kjöt sem ég á í frýstirnum hjá þeim hjónum. Mansi og ég fórum í göngutúr í Mosfellsbæ í rokinu, fengum okkur kaffi, cmákökur og súkkulaði og svo gleymdi ég auðvitað að taka kjötið mitt. Það er í góðu lagi því þá hef ég bara tilefni til að koma aftur í heimsókn.
Klukkan 1600 sótti Þórdís frænka mig og við fórum í Mjódinna að versla orkideu og smákökur sem við færðum svo móðursystur okkar, Ingrid, sem við heimsóttum svo í Furugerði.
Ingrid var í fótasnyrtingu þegar við komum og við áttum huggulega stund með þessari öldruðu konu en hún verður 100 ára´þann 8. ágúst nk.

---

Endelig lykkedes det for mig at holde en hel fridag. Jeg stod op ved nitiden, spiste morgenmad og læste avisen over en god kop kaffe. Jeg fik også skrevet et par julekort.
Efter frokost kørte jeg ud til min ven Mansi i Mosfellsbæ for at hente noget kød der ligger i deres fryser. Vi gik en lang tur i det kolde stormvejr, drak kaffe og spiste småkager og chokolade. Selvfølgelig glemte jeg at få mit kød med hjem. Det gør nu ikke noget for så har jeg en grund til at besøge dem igen.
Klokken 1600 hentede min kusine Þórdís, mig og vi købte en orkide og en æske småkager til vores moster, Ingrid, som vi besøgte i hendes hjem i Furugerði. Hun var ved at få ordnet sine fødder da vi kom, men var næsten færdig så vi var med oppe i hendes lejlighed hvor vi hyggede os halvanden time. Hun er ved utrolig godt humør selv om hun næsten ikke kan høre mere. Hun kunne dog godt snakke med os.