Maður á aldrei að draga eitthvað á langinn sem manni langar til að gera, því allt í einu er það orðið of seint. Þannig var það hjá mér. Ég var lengi búinn að hugsa um að heimsækja Jón Þórarinn Stefánsson, móðurbróður Geiru, fyrrum sambýliskonu, en hann hefur átt við erfiðan sjúkdóm að etja og er nú látinn. Útför hans var gerð frá Langholtskirkju í dag og athöfnin var einstaklega falleg. Þar sungu bæði Kór Langholtskirkju og Fóstbræður, en Jón söng í báðum þessum kórum. Jón var líka vinamargur og kirkjan alveg fullsetin.
Við Jón áttum margar goðar stundir saman á árum áður með söng og hljóðfæraleik en hann var mjög músikalskur og hafði auðveldlega náð langt á því sviði hefði hann átt tækifæri til. Jón fór með mér á sjóinn á tveimur skipum þegar ég sigldi hjá Eimskipafélagi Íslands. Blessuð sé minning hans. Ég votta eftirlifandi konu Jóns, og fjölskyldu samúð mína.

---

Man skal aldrig udsætte noget man har lyst til at gøre, for lige pludselig er det for sent. Sådan var det hos mig. Jeg havde længe gået og tænkt på at jeg skulle besøge min forhændværende kone Geiras morbror, Jón Stefánsson , der nu i over et år har lidt af en alvorlig sygdom og han døde juleaftensdag og blev begravet i dag.
Det var en smuk begravelse og der var to store kor der sang, men Jón havde sunget i dem begge. der var over 100 sangere i de to kor og kirken var helt fuld af mennesker.
Jón og jeg havde mange gode oplevelser sammen med sang og spil for han var meget musikalsk og havde sikkert kunne nå langt på det område hvis han havde haft mulighed for det. Jón og jeg var også skibskammerater et par gange de år hvor jeg sejlede med Eimskipafélag Íslands. Fred og velsignelse være med dig Jón.