Farvel til Spitz

Så höjt stod vander i St. Nicolej ved Donau i august 2002

Vi cyklede gemmem vinplatagerne

Vi så mange smukke huse

Atilla (nafni) Húnakóngur við fallegan gosbrunn í Melk

Alda og romerkejseren på hest

Picknik ved Donau

Í Austurríki mála þeir háspennumöstrin í fánalitunum

Durnstein

Alda og Atilla húnakóngur

« 1 af 10 »

Í morgun fórum við frá litla bænum, Spitz, og ferðin hófst á ferjusiglingu yfir á hægri bakka Donár. Fyrsu 10-15 km hjóluðum við í gegnum vínekrur, en á þessu svæði (Wachau) eru aðal vínframleiðsla Austurríkimanna.

Um tíu leytið fórum við með pínulitilli ferju yfir á sinstri bakkann aftur og Öldu stóð ekki alveg á sama í straumharða fljótinu. En þetta tók nú ekki nema ca 10 mín.

Við stoppuðum lítið í dag enda var þetta lengsti hjóladagurinn eða 85 km . Fyrst í morgun var algjört logn en upp úr hádeginu byrjaði hann að blása úr austri sem þýðir rakinn mótvindur á Donau Radwegá austurleið. Það var ekki laust við að ferðalangar væru aðens lúnir í fótum, og kannski aðalega í sitjandum þegar við þeir komu til Stockenau, en að öðru leyti erum við alveg stálslegin þó að við séum búin að hjóla meira en 300 km alls og helminginn í talsverðum mótvindi og við erum nýbúin að borða flotta þriggja rétt máltíð og þesu fína hóteli okkar.

Á morgun er svo síðasti hjóladagurinn og við áætlum að vera í Vínarborg um hádegisbilið, en þar ætlum við að njóta lífsins(og hjólaleysið) í tvo sólarhringa og fljúgum til Kaupmannahafnar seinnipart mánudags.

I morges cyklede vi fra den lille by Spitz og vi startede med at sejle med en lille færge over til Donaus höjre bred. De förste 10-15 km cyklede vi gennem en masse vinplantager for her i Wachau ligger Östrigs störste vinproducenter.

Ved ti tiden sejlede vi igen over Donau til den vensre bred med en lillebitte færge og Alda var ikke helt glad for situationen i den stærke ström på floden Men det tog nu kun ca 10 min.

Ellers holdt vi ikke mange pauser i dag for vi skulle nå at cykle de 85 km og om eftermiddagen fik vi igen stærk modvind så vi var lidt trætte og ömme da vi ankom til Stockenau, særlig i vores bagdele. Ellers er vi friske og har lige spist tre retter dejlig mad og i morgen er det vores sidste cykeldag og vi regner med at være i Wien ved middagstid. Der vil vi så nyde livet i to dögn og vi flyver til Köbenhavn sent mandag eftermiddag.