23.nóvember 2007
Þá er kominn föstudagur aftur. Vikan búin að vera fljót að líða að vanda. Góð kóræfing á þriðjudaginn og í gærkvöldi fór ég að dansa í Danshöllinni. Það var mjög gaman og gott að fá þessa hreyfingu. Ég hef varla dansað í heilt ár en gékk samt ótrúlega vel.
Ég hef svolítið látið hugan reika og verið að hugsa um fyrstu sjómennskuna mína árið 1960. Þá var ég aðeins 14 ára gamall og réði mig sem vikadreng á farþegaskipið M/S ESJU og fór eina hringferð um strönd Íslands um hávetur, eða í janúar.
Við fjölskyldan áttum þá heima í Vestmannaeyjum og tiltölulega nýflutt þangað frá Vesturbrú í Kóngsins Kaupmannahöfn. Mamma og pabbi þekktu eitthvað til hjá Skipaútgerð Ríkisins eins og félagið hét þá og gerði út 4 skip : Esju, Heklu, Herðubreið og Skjaldbreið. Böðvar bryti réði þennan óþroskaða og óharðnaða ungling, Atle Einarsson eins og ég hét þá. Þessi sjóferð stóð nú aðeins í 10 daga eins og sést í sjóferðabókinni. Þetta var ævintýri, en líka þolraun fyrir "Københavner" drenginn að slást við uppvask og skúringar í 12 vindstigum við Íslandsstrendur. En ævintýrin urðu brátt fleiri eftir að ég fór að stunda utanlandssiglingar 2 mánuðum seinna yfir Atlantsálar til New York en meira um þau seinna.
Så er det fredag igen og ugen har gået hurtigt som sædvanlig. Vi havde en god korøvelse i tirsdags og i går var til dans og det var dejligt at prøve det igen for jeg har næsten ikke danset et helt år.
Jeg har gået og tænkt langt tilbage i tiden og det mindede mig om da jeg startede mit sømandsliv for 47 år siden i 1960. Da var jeg kun 14 år gammel og blev hyret som messedreng på passagerskibet M/S Esja og sejlede en tur rund om Island midt om vinteren.
Mor, far og jeg var for nylig flyttet til Vestmannaøerne fra Vesterbro i København og mine forældre kendte noget til Statens Skibsrederi og hovmester Böðvar hyrede denne umodne dreng som dengang hed Atle Einarsson. Denne første søfart varede kun i 10dage men det var da ikke nemt at slås med tallerkner og gulvklude i vindstyrke 12 og storsøer ved Islands kyst. Jeg var jo kun 14 år, ret lille og spinkel.
Det var dog en eventyrlig oplevelse og dem blev der flere af da jeg startede på langfart 2 måneder senere og sejlede over Atlanten til New York. Mere om det senere.






Gústi sonur - föstudagur 23 nóvember klukkan 22:08
Endilega komdu með góðar sögur af sjónum af og til pabbi, það finnst mér áhugaverð lesning. Þú er búinn að upplifa svo margt :)