23. september 2007
Skrifað þann 23. september 2007
Ég breytti aðeins til og eldaði hafragraut í morgun. Var svo að dunda við tiltektir fyrir hádegið og um eitt leytið hjólaði ég af stað niður Elliðaárdalinn í það miklum mótvindi að ég náði á köflum ekki nema 10-11 km/klst hraða. En eftir að ég kom óí Vogahverfið breyttist veðráttan gjörsamlega og allt datt í dúnalogn.
Ég byrjaði á að koma við hjá dóttur minni Ágústu, en þar var enginn heima frekar en fyrri daginn. Sonur minn Bjarki var næstur á dagskrá og þar voru allir heima og boðið upp á svaladrykk, ristað brauð og kaffi. Næst fór ég til Atla Geirs og Eddu og þar var sonarsonur minn Sverrir Úlfur Ágústsson einnig og við horfðum saman á Man. United leggja Chelsea 2-0 á Old Trafford. Sætur sigur það, sérstaklega fyrir okkur Sverrir sem erum miklir Manchester United menn. Hjá Atla og Eddu voru líka kræsingar á boðstólum.
Ég fékk svo vindinn í bakið á heimleiðinni og nú eru farin að sjást merki um að haustið sé komið, trén eru farin að fella laufin og það er líka fallegt að sjá Esjuna með hvítan koll.
Jeg lavede lidt om på programmet og lavede havregröd til morgenmad. Jeg brugte et par timer på at rydde op herhjemme og ved et tiden cyklede jeg ned af Elliðaárdalen i en så kraftig modvind at jeg på nogle distancer kun nåede en fart på 10-11 km/t. men da jeg kom ned til det kvarter hvor mine börn bor blev det næsten helt vindstille. Der er så mange træer i det kvarter.
Jeg statede min besögssöndag hos min datter Ágústa men der var heller ikke i dag nogen hjemme så jeg cyklede videre til min sön Bjarki og der var hele familien hjemme og der blev budt på mad og drikke. Det vigtigste formål med min cykletur til byen var at se fodboldkamp hos min sön Atli Geir og sammen med mit barnbarn Sverrir Úlfur Ágústsson så vi Manchester United slå Chelsea 2-0 og det var vi jo ikke kede af. Vi fik også noget godt at spise hos Edda.
På hjemvejen fik jeg så dejlig medvind og selv om det er op af bakke kom jeg hurtigt hjem igen. Nu kan man godt se at det er ved at blive efterår for lövene er begyndt at falde af træerne. Det er så smukt at se efterårsfarverne og et hvidt lag sne på toppen af vores smukke bjerg, Esja.
Ég byrjaði á að koma við hjá dóttur minni Ágústu, en þar var enginn heima frekar en fyrri daginn. Sonur minn Bjarki var næstur á dagskrá og þar voru allir heima og boðið upp á svaladrykk, ristað brauð og kaffi. Næst fór ég til Atla Geirs og Eddu og þar var sonarsonur minn Sverrir Úlfur Ágústsson einnig og við horfðum saman á Man. United leggja Chelsea 2-0 á Old Trafford. Sætur sigur það, sérstaklega fyrir okkur Sverrir sem erum miklir Manchester United menn. Hjá Atla og Eddu voru líka kræsingar á boðstólum.
Ég fékk svo vindinn í bakið á heimleiðinni og nú eru farin að sjást merki um að haustið sé komið, trén eru farin að fella laufin og það er líka fallegt að sjá Esjuna með hvítan koll.
Jeg lavede lidt om på programmet og lavede havregröd til morgenmad. Jeg brugte et par timer på at rydde op herhjemme og ved et tiden cyklede jeg ned af Elliðaárdalen i en så kraftig modvind at jeg på nogle distancer kun nåede en fart på 10-11 km/t. men da jeg kom ned til det kvarter hvor mine börn bor blev det næsten helt vindstille. Der er så mange træer i det kvarter.
Jeg statede min besögssöndag hos min datter Ágústa men der var heller ikke i dag nogen hjemme så jeg cyklede videre til min sön Bjarki og der var hele familien hjemme og der blev budt på mad og drikke. Det vigtigste formål med min cykletur til byen var at se fodboldkamp hos min sön Atli Geir og sammen med mit barnbarn Sverrir Úlfur Ágústsson så vi Manchester United slå Chelsea 2-0 og det var vi jo ikke kede af. Vi fik også noget godt at spise hos Edda.
På hjemvejen fik jeg så dejlig medvind og selv om det er op af bakke kom jeg hurtigt hjem igen. Nu kan man godt se at det er ved at blive efterår for lövene er begyndt at falde af træerne. Det er så smukt at se efterårsfarverne og et hvidt lag sne på toppen af vores smukke bjerg, Esja.






Gústi, Hrefna, Sverrir & Saga Líf - sunnudagur 23 september klukkan 23:11
Hej min far. Já svakalega er sonur minn flottur með nýju klippinguna. Þetta vissi ég ekki, að hann hefði látið klippa lubbann :) Til hamingju með sigurinn sæta!