Þá er þessi styttsti dagur ársins á enda og nú fer dagurinn að lengjast aftur. Hann hófst á því að ég mætti í vinnu mína á réttum tíma eins og venjulega, en um tíu leytið skrapp ég tíl að liðsinna og kveðja Bjarna frænda ,en frænkur okkar, Samstaðasysturnar Þórunn og Þórdís, óku með karlinn og hluta af farteski hans austur á Kirkjubæjarklaustur og að sögn gékk sú ferð vel og Bjarni himinnlifandi og ánægður með lífið. Hann var að vísu þreyttur því hann var búinn að hamast í tvo daga við að þrífa og taka til í gömlu íbúðinni í Fannborgi1 í Kópavogi.
Í hádeginu var tekið forskot á sæluna og snædd vel kæst skata í álveri Alcan í Straumsvík. Hún var þannig að skinnið fléttist af tungunni, hárin risu á höfðinu og vægur verkur myndaðist í hnakkanum, namminamm.
Seinnipartinn hjólaði ég í Efstasundið og að sjálfsögðu sprakk á leiðinni en ég var með varaslöngu og skipti um í bílskúrnum hjá Bjarka, eða í Efstaþreki eins og við köllum hann því þar er búið að koma fyrir líkamsræktartækjum. Jóel Gauti hélt mér við selskap á meðan en bríet var ekki heima. Svo fékk ég kaffi og konfekt hjá Írisi tengdadóttur og það er alltaf jafn gott að hitta hana og spjalla.

---

Så er denne årets korteste dag gået og nu begynder det at blive lysere igen. Dagen startede med at jeg mødte op til mit job til rette tid som sædvanlig, men ved ti tiden kørte jeg over og sagde farvel til Bjarni og hjælpe til med at flytte før søstrerne fra Samstöðum kørte vores morbror de 258 km til Kirkjubæjarklaustur. Turen gik fint og Bjarni er lykkelig for at have fået et nyt dejligt sted at bo hvor han ikke behøver at gøre rent, vaske tøj, gå i byen og lave mad. Han var dog træt efter to strenge dage hvor han ruddede op og gjorde rent i den gamle lejlighed i Kópavogi.
Til middag tog jeg et forskud på den lækre traditionelle Skata (Skade hedder den på dansk). Den var rigtig rådden denne gang og skindet blev skrællet af tungen, hårene rejste sig på hovedet og man fik et lille skud i nakken, nammnamm.
Efter fyraften cyklede jeg ned til Bjarki og selvfølgelig fik jeg et fladt forhjul på vejen. Heldigvis havde jeg en reserveslange med så jeg fik den ordnet i Bjarkis garage. Jóel Gauti holdt mig ved selskab, men Bríet Edel var ikke hjemme. Da jeg var færdig fik jeg kaffe og konfekt hos min søde svigerdatter Íris og vi havde en hyggelig snak sammen.