Ég var heppinn í sumar. Ég fékk að ferðast á milli margra frábærra staða hér á Vestfjörðum og var það partur af verkefni sem ég tók að mér. Úr þessu komu ansi margar myndir og held ég að þær hafi verið um 7000 talsins, áður en týnt var úr. Ekki eru þær allar komnar á netið en hérna má finna um 37 albúm, víðsvegar að af Vestfjörðum. Má segja að þetta hafi verið mikill lærdómur í ljósmyndun og einnig um Vestfirði, en nú er ég þeim þaulkunnugur og á fáa staði eftir að heimsækja, en á flesta staði langar mig líka aftur. Það má segja að ég hafi lært meira um ljósmyndun á einum mánuði meðan á verkefninu stóð en síðan ég byrjaði að fikta við þetta upp úr 1990. Þetta sumar verður mér ógleymanlegt, það er á hreinu!

Ætla svo að vera aðeins væminn og tileinka þetta safn henni Hrefnu, konunni minni sem gaf mér óendanlegt frelsi frá heimilinu til að ljúka þessu :)

Það er 16. september í dag. Vaknaði í morgun með hugann við Sverrir Karl, kæran vin sem lést þann 13.10 1996, þá aðeins 21 árs að aldri. Hann hefði orðið 33 ára í dag. Ég þekkti Sverrir Karl í æsku sem yngri bróðir vinkonu minnar og skólasystur, henni Selmu.  Hann var einnig vinur Atla bróðir, en þeir voru fæddir á sama ári. Foreldrar hans eru Stefán Dan Óskarsson og Rannveig Hestnes(Rannsý) og systkinin Harpa, Selma og Helgi Dan.  Einstakt fólk sem ég þekki vel og voru í rauninni fólkið sem huggaði vinahópinn á erfiðustu stundunum í þessu ferli öllu.

Þannig að alla tíð þekkti ég drenginn og þegar hann var 17-18 ára urðum við góðir vinir. Sverrir Karl kom úr stórum vinahóp hérna á Ísafirði og má segja að hann hafi verið límið sem hélt honum saman. Hann var mikill vinur vina sinna og lét hann ekkert eftir sér ef einhvað hrjáði vini hans og gekk í málin umsvifalaust við hvaða aðstæður sem er. Enda sást það í kveðjuveislu sem við héldum til minningar um hann hversu marga vini hann átti. Veislan sú var haldin upp á gamla skíðaskála og var húsið fullt af fólki sem hann þekkti og voru vinir hans og vá hvað það var gaman þetta kvöld. Einhvað sem þyrfti að endurtaka á næstu árum jafnvel?

Sverrir var mikill listamaður í sér og skildi hann eftir sig fjöldamargar myndir, ljósmyndir og ljóð sem kom út í bók sem var prentuð í kringum lát hans. Hef ég beðið um eintak af þessu í tölvutæku formi og er ætlunin að reyna að koma þessu á netið fyrir okkur öll til að skoða. Ef einhverjir eiga myndir af eða eftir Sverrir Karl í tölvunni sinni og vilja deila, er þeim bent á að hafa samband við mig. Líka væri gaman að fá myndir til innskönnunar. Stefnan er að búa til svæði á netinu þar sem þetta verður aðgengilegt og stakk Harpa systir hans upp á því að vinir gætu sent inn myndir og texta jafnvel.

Þar sem ég veit að þessi stóri vinahópur er orðinn dreyfður um allar hjarðir fór ég inn að leiði Sverris í dag og skildi þar eftir blóm og logandi kerti frá okkur öllum sem þekktum hann.

Sverrir Karl Stefánsson, blessuð sé minning þín.

Það rak á fjörur mínar nýtt efni með meistara Eddie Vedder sem hann samdi víst fyrir myndina Into the Wild, sem ég hef að vísu ekki séð. Á þessum disk er lagið Society og fór ég að hlusta á textann og fannst hann fullur af hugsunum sem samræmast mínum eigin.

Látum hann flakka með!

Oh it's a mystery to me.
We have a greed, with which we have agreed...
and you think you have to want more than you need...
until you have it all, you won't be free.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.

When you want more than you have, you think you need...
and when you think more then you want, your thoughts begin to bleed.
I think I need to find a bigger place...
cause when you have more than you think, you need more space.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me.

There's those thinkin' more or less, less is more,
but if less is more, how you keepin' score?
It means for every point you make, your level drops.
Kinda like you're startin' from the top...
and you can't do that.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me
Society, have mercy on me.
I hope you're not angry, if I disagree.
Society, crazy indeed.
I hope you're not lonely...
without me.

Hér má svo specca þetta á þinni túbu!

Ég var rokkari, er það enn þó kannski beri ekki eins á því í dag. Var með sítt hár og allan fjandann í mörg ár, fyrst sítt að aftan, en svo fékk það allt að vaxa. Hárið á mér varð þó aldrei neitt mjög sítt, það eiginlega neitaði að fara mikið niður fyrir axlir. Mjög óhlýðið hár. En ég var samt með sítt hár! Árið 1989 eða 90 að mig minnir fór ég ásamt fríðu föruneyti að vestan á Whitesnake tónleika og var mikið djammað þá helgi, eins og þær flestar á þessum tíma. Einhvað hef ég nú róast með árunum, sem betur fer.

Svo ákvað Hrefna(ég átti kannski smá þátt í þessu) að bjóða mér á tónleika með Whitesnake sem haldnir verða í Laugardalhöll á þriðjudagskvöldið og ókum við suður í gær ásamt Baldri, en hann fékk að sitja í með okkur og hélt okkur fínum félagsskap á leiðinni. Ágætt að fá smá frí og njóta sín aðeins í nokkra daga í henni Reykjavík. Það er ekki laust við að smá spenningur sé að byggjast upp fyrir tónleikunum, er búinn að safna hári síðan í apríl og allt saman. Ætli leðurjakkinn verði samt ekki skilinn eftir heima...á engan leðurjakka eiginlega og langar ekkert í einn slíkann!

Here I go again on my own......já það held ég bara...ekki.